Zweden
Vliegvissen op zeeforel is mijn grote passie, elk jaar reis ik daarvoor meerdere keren naar Scandinavie.
Denemarken en dan met name het eiland Funen is bekend om de zeeforelvisserij. Daar heb ik nu 3 jaar geprobeerd om zeeforel te vangen, en de totale opbrengst van 20 dagen vissen waren 5 zeeforellen, de grootste 49 cm. Navraag bij meerdere zeeforel liefhebbers leerde mij dat het normaal is dat je in een week gemiddeld 4 a 5 vissen vangt. Dat lijkt wel op karpervisserij!!
Noorwegen schijnt ook goed te zijn, ik ben vorig jaar juni in de regio More en Romsdal geweest, maar daar geen zeeforel kunnen vangen in de fjorden. Het schijnt dat je daar het meeste succes hebt als je s'nachts vist en dan op de rivieren. Misschien iets voor een volgende trip.

Mijn favoriete zeeforel stek is zonder meer de west-kust van Zweden, en om preciezer te zijn, de kust op ongeveer 150 km ten noorden van Gothenborg, bij de plaats Tanum, ongeveer een uur rijden van de Noorse grens.
Eind mei 2005 begonnen we weer aan de lange rit door Duitsland, Denemarken, en zuid-Zweden. Via de E6 naar Gothenburg en dan nog ongeveer een 75 minuten rijden naar Tanum. Elk jaar huren we een klein, maar gezellig huisje op zo'n 60 meter van de kust, ongestoord, midden in een natuurreservaat.

Het 1e jaar dat ik hier kwam (2003) werd er met name gevist bij een kleine brug naar het eiland, waaronder de zeegetijden voor stroming zorgen, alsof je in een rivier vist.Ik heb daar de eerste jaren redelijk gevangen, maar nooit vissen boven de 1 kg, en nooit grote aantallen. Gemiddeld zo'n 2 a 3 vissen per dag.
In het voorjaar van 2004 was dit eigenlijk een beetje het zelfde verhaal. Maar er gebeurde dat jaar iets opmerkelijks waardoor het hele zeeforelvissen een nieuwe impuls kreeg: Op het moment dat de auto al gepakt was om terug te rijden naar Nederland moest ik nog even die vlieg in het water gooien, de brug was te ver rijden, dus dan maar even proberen op het rots-strandje achter ons huisje:

Weer een zwarte wooly bugger met rode staart eraan geknoopt en binnen 5 minuten werd mijn vlieg gegrepen en het enige wat ik daarna nog hoorde was een reel die stond te ratelen en mijn backing die richting zee verdween...In geen velden of wegen iemand te zien, mijn echtgenote was nog in het huisje, en ik stond daar een joekel van een vis te drillen...Na 20 minuten kreeg ik hem eindelijk te zien, een grote forel, vrij donker van kleur, met een enorme centenbak als onderkaak. Was dit een zalm?? Toen hij dicht genoeg bij de kant was, het net gepakt en de vis geland! Wat een avontuur!

Natuurlijk geen fototoestel meer bij me, die lag al in de auto, maar wel een centimeter en weger: een zeeforel van 63 cm, en 5 pond zwaar. (mijn geboortegewicht). Ik heb nog nooit een zeeforel gezien die zo donkergroen was, en zo'n enorme onderkaak had, maar het schijnt dat dit vissen zijn die net van de rivier komen en gepaaid hebben, of net gaan paaien.
Je begrijptdat ik helemaal uitgelaten begon aan de lange reis terug, en al plannen aan het maken was voor de volgende keer: 2005.
Ik had dus al vast besloten om in 2005 dus met name achter ons huisje te gaan vissen, op die grote jongens!
Zo gezegd, zo gedaan: In juni 2005 was ik weer terug op die mooie plek:
Ik was nog niet een kwartier bezig toen ik al enkele volgers zag. Dat belooft wat! Binnen een uur had ik twee maatse (>40 cm) zeeforellen gehaakt en kon ik op weg naar de winkel op houtskool te halen voor een gezellige barbecue met de buren. Daar bleef het niet bij, en die dag heb ik in totaal 8 vissen gehaakt, de grootste was 53 cm.

Blijkbaar had ik stom toevallig een plek gevonden waar veel zeeforel aan het jagen was. Toen ik met een bootje het gebied af ging peilen, bleek dat juist achter ons huisje een gat aanwezig was, waar de diepte snel toeneemt van 4 naar 15 meter. Vanuit dit gat liggen de zeeforellen diep te wachten tot er wat aas voorbij komt en komen dan met grote snelheid vanuit de diepte omhoog. Dat dit nu juist achter ons huisje lag! Helemaal te gek.
Je begrijpt al dat ik niet veel meer bij de oude 'top-stek' (de brug) ben geweest, maar vrijwel de hele dag op mijn eigen strandplekje aan het gooien was.
De 2 daaropvolgende dagen was het erg slecht weer, veel wind en regen, en behoorlijk koud voor de tijd van het jaar. De 4e dag was perfekt: vrijwel geen wind, veel zon, maar helaas geen zeeforel te bekennen. Het beroemde boek van Hugh Falkus: Sea Trout Fishing, had ik bij me en die vertelde dat zijn beste vangsten altijd s'nachts op de rivier waren...hmm..Waarom dan ook niet s'nachts bij het strand?
Weer mijn XP #8 gepakt, weer een grote zwarte Wooly Bugger en met goede moed naar het strandje. Bij de 2e (slechte) worp, want gooien in het donker is niet zo makkelijk, opeens een splats in het water en daar ging mijn backing! Ik had mijn vlieg notabene niet verder dan 5 meter vanaf het strand gegooid... Er is niets mooier dan een mooie zeeforel te drillen in het holst van de nacht, wat een spanning! De vis geland op het strand, een net was niet nodig, het bleek een mooie zilveren vis te zijn van 47 cm. De daaropvolgende 2 uren heb ik 6 vissen gehaakt, en minstens zoveel aanbeten gemist.

Al met al heb ik die week meer dan 30 vissen gevangen, en 3/4 zat ruim boven de maat.
Dit jaar ga ik natuurlijk weer naar Zweden, en zal ik begeleid worden door een mede-vliegvisser die mij wel wil geloven, maar toch zijn twijfels heeft. Hij zal het wel gaan ondervinden. Zweden is het paradijs voor zeeforel!
Dick Bakker