Untitled Document

Deze vlieg gebonden op deze wijze is de imitatie die het meest gelijkend is met het originele insect.
Waterjuffers kruipen onder water naar de oevervegetatie of andere onderwaterobstakels en hatchen tot het volwassen stadium. Tijdens dit hatchen is een zachte bries al voldoende om deze tere insecten in de kaken van de wachtende vis te blazen.
Na een tijdje als deze insecten hun eitjes op het water gaan leggen worden ze opnieuw opgewacht door hongerige vis, die zelfs niet zal aarzelen om uit het water te springen en deze insecten te grijpen.

Het Monofil kleuren we eerst met bijvoorbeeld een blauwe watervaste stift, als de blauwe laag goed droog is maken we met een zwarte watervaste stift de zwarte korte streepjes op de staart.
De achterzijde verhitten we heel even met een vlammetje van een aansteker om het uitrafelen van het monofil tegen te gaan. Halfweg de haak binden we het gekleurde monofil op de bovenkant van de haak in met het binddraad. De staart is ongeveer iets meer dan de lengte van de haaksteel, gemeten tot in de bocht van de haak. Op dezelfde plek waar we de staart vastzetten, binden we ook de hackel in en een toefje blauwe wol. De blauwe wol binden we in als een lusje. Vervolgens hackelen we de hackel rond de blauwe wol op de manier zoals we dat doen met parachute gebonden vliegen, drie tot vier wikkelingen is genoeg.
Met de poly yarn of de zwarte dubbing maken we direct na het ingebonden toefje wol een kleine thorax. Daarna pakken we het toefje wol en vouwen dat over de thorax heen naar voren, vlak achter het haakoog zetten we de wol vast en knippen het restant wol schuin af op twee millimeter na de plek waar het toefje wol hebben vastgezet. Whipfinishen en klaar is deze vlieg.
Vaak worden goede vangsten geboekt met deze vlieg als we hem stil op het water laten liggen en slechts heel af en toe even bewegen.

De staart maken we als volgt: we pakken een strengeltje baluwe wol tussen de duim en wijsvinger van beide handen. We draaien dit strengeltje wol tegelijk met beide handen tegensteld, dus met de linker hand van je af en met de rechter hand naar je toe. Je ziet dat door deze beweging het strengelte strakker en korter wordt. Als je stopt met draaien en je brengt beide uiteinden naar elkaar toe, zie je dat het strengeltje in elkaar zal draaien. Het geheel bind je naar achter in, op het het midden van de haaksteel. Denk aan de lengte, iets meer dan de lengte van de haaksteel. Vergeet niet om de zwarte streepjes aan te brengen op de staart als de vlieg klaar is. Op dezelfde plek waar we de staart vastzetten, binden we ook de hackel in en een toefje blauwe wol. De blauwe wol binden we in als een lusje. Vervolgens hackelen we de hackel rond de blauwe wol op de manier zoals we dat doen met parachute gebonden vliegen, drie tot vier wikkelingen is genoeg.
Met de dubbing maken we direct na het ingebonden toefje wol een kleine thorax. Daarna pakken we het toefje wol en vouwen dat over de thorax heen naar voren, vlak achter het haakoog zetten we de wol vast en knippen het restant wol schuin af op twee millimeter na de plek waar het toefje wol hebben vastgezet. Whipfinishen en klaar is deze vlieg.

Haak:
Binddraad:
Staart:
Ribbing:
Body:
Wingcase:
Ogen:
Kop

Tiemco 5210 of 100, maat 8 t/m 14
Olive 6/0
Een mix van bruine en olive marabou
Binddraad 6/0
Licht bruine marabou
Olive marabou
Zeer kleine oogjes
Dubbing in de kleur olive

Bind een toefje bruine en olive gekleurde marabou in , waarbij de bruine marabou bovenop ligt, zodanig dat je een bruine body krijgt. Staart niet langer laten uitsteken dan 3/5 van de haaksteellengte.
Maak vervolgens de ribbing met je binddraad tot ¼ van de haaksteellengte achter het haakoog. Gebruik een toefje marabou voor het inbinden van een baardje, schuin naar achteren aan de onderzijde van de haaksteel. Bind een toefje olive marabou in, naar achteren op de plek waar je de kop gaat maken. Vervolgens bind je de ogen in en maak met de olive kleurige dubbing een kop. Vouw het toefje olive kleurige marabou als wingcase over de kop naar voren en zet dit vast met de whipfinisher direct achter het haakoog.

Haak:
Binddraad:
Staart:
Body:
Wingcase:
Eyes:

Tiemco 900 bl maat 12 t/m 14
Olive 8/0
Olive marabou
Olive marabou, gewikkeld om de haaksteel
Olive Antron
Rode glass beads

Om de staart en de body te maken, kies je een mooie ruige marabou veer uit. Het laatste gedeelte van de veer bind je in als staart, denk hierbij aan de lengte en dat is maximaal de haaklengte.
Het binddraad breng je vervolgens naar voren en je wikkeld met de veer rond de haaksteel totdat je een mooie ruige body krijgt. Je zet de marabou even vast op ¼ van de haaksteel achter het haakoog en daar bind je een streng olive antron in. Vervolgens wikkel je verder met de marabou veer totdat je achter het haakoog aanbeland bent. De oogjes worden vlak achter het haakoog bevestigd en ten slotte vouw je de olive antron naar voren over de marabou en de ogen heen en je zet het vast met de whipfinisher vlak achter het haakoog.

Inplaats van het gebruik van ogen bij deze vliegen zie je ook heel vaak dat er een goudkop ingebonden wordt en of de haaksteel wordt verzwaard met looddraad om deze vliegen snel tegen de bodem aan te krijgen.

Als forellen konden praten, zouden ze een hatch van damsels als de moeder van alle hatches beschrijven.
Een hatch van waterjuffers gaat in een behoorlijk tempo en de vis zal zich tijdens een hatch vol overgave op de hatchende exemplaten storten.
Damsels zijn gemakkelijk te herkennen, het volwassen exemplaar heeft vier vleugels en een zeer smalle body, hoofdzakelijk in de kleur blauw. In mindere mate zie je ze in kleuren als olive en rood. Wat opvalt bij welke kleur dan ook zijn de zwarte stippen op de body/staart.
Het mooie aan deze vlieg is dat ze veelvuldig voorkomen op stilstaand water en ook nog op ieder continent.
Gedurende de dag zie je waterjuffers rondvliegen rond en rusten op de oevers en begroeiing wat uit het water steekt. Volwassen waterjuffers worden ook wel eens aangezien voor een libelle, maar de waterjuffer is veel kleiner en smaller dan de libelle. Bovendien kun je het verschil ook goed zien als ze rusten, de waterjuffer vouwt zijn vleugels naar achteren als ze gaan zitten, terwijl de libelle zijn vleugel opzij heeft staan net zoals een vliegtuig. De forel jaagt en voedt zich met waterjuffers in ondiep water met begroeiing, waar het voorkomt dat insecten in het water vallen. Presenteer je vlieg tussen de vegetatie en strip een paar keer, of laat hem rustig liggen waar hij neerkomt en wacht tot de ronszwemmende vis de vlieg ziet en pakt.
Het vissen met de droge variatie van de damsel fly kan soms heel goed zijn, maar vergeet vooral niet te gaan vissen met het nymphstadium van deze vlieg.
Forel jaagt op damsels het hele jaar door, maar het meest intensief gebeurt dat als de nymphen zich richting de oever begeven om te gaan hatchen. Dit gebeurt het meest in de maanden mei tot en met july.
De nymph van de damselfly heeft een langwerpige smalle vorm met een bultige kop, uitstekende ogen en drie staarten. De keluren varieren van licgt olive tot donker bruin, afhankelijk van de kleuren van de voorkomende onderwatervegetatie. De lengte is zo rond de drie en een halve centimeter.
De damselnymph is een trage maar constante zwemmer, hetgeen ze een gemakkelijke prooi maakt voor de jagende forel. Als ze daadwerkelijk overgaan tot hatchen, zwemmen ze engizins schommelend en dat gebeurt hoofdzakelijk tijdens het tweede gedeelte van de ochtend en in de middag.
Als ze niet hatchen zijn het vervaarlijke jagers, ze eten alles zoals scuds, larven en andere nymphen die ze vaak vanuit een hinderlaag aanvallen en opeten. Ze houden zich dan ook graag op rond en in onderwatervegetatie.
De nymph van de damselfly ondergaat verschillende stadia voordat ze uiteindelijk gaan hatchen en zich voort planten.
Als ze volgroeid zijn kruipen ze op takken, de oever en op alles wat ze maar kunnen vinden om hun omhulsel af te gooien en de vleugels te drogen. Als ze de vleugels gedroogd hebben zoeken ze meteen een partner om zich voort te planten en dat gebeurt soms in de lucht en terwijl ze zich vasthouden aan oeverbegroeiing.
Nadat de bevruchting paats gevonden heeft zal het vrouwtje zich in het water begeven en de eitjes afzetten op de onderwaterbegroeiing. Ze kruipt vervolgens weer uit het water waarna het hele proces zich kan herhalen.
Als de eitjes uitkomen zijn de nymphen klein, maar wel volledig gevormd, hetgeen betekent dat geen larve en pop stadium doormaken.
Om zwemmende damselnymphen te kunnen matchen, moet je een redelijke variatie aan patronen en vliegenlijnen bij je hebben, inclusief sinktips en dergelijke.
Je kunt de telmethodiek gebruiken om uit te zoeken op welke diepte de damsels op het moment aan het jagen zijn.
De telmethode is simpel, je werpt in en telt 5 seconden voordat je begint met strippen, vervolgens werp je weer in en telt 7 seconden voordat je begint met strippen. Dit herhaal je net zolang totdat je aanbeten krijgt of begint te vangen. Het vissen op damsels doe je niet alleen vanuit een bellyboot, ook vanaf de kant ben je goed in staat om vis te vangen met deze vliegen. Forel jaagt vaak in ndiep water op damsels die of aan het eileggen, of naar de kant aan het zwemmen zijn. Een goede zonnebril met polarizerende glazen is een goed en onontbeerlijk hulpmiddel om te zien wat er rondom je in het water gebeurt.
Als je jagende vis ziet, werp je je vlieg in op een tweetal meter schuin voor de vis en laat de vlieg afzinken naar de bodem. Als de vis vlak bij gekomen strip je met korte felle rukjes vanaf de bodem de nymph door het water met af en toe een korte pauze, daarmee geef je de vis een hele korte tijd de kans om zich te bedenken de vlieg te pakken, meestal zal de vis meteen toehappen.
Er zijn letterlijk honderden verschillende en uitstekende imitaties van de damselfly, in mijn beleving zijn die patronen die gemaakt worden met gebruik van marabou de meest effectieve.
Dus als het water warmer wordt, probeer dan eens iets met deze vliegen, wie weet wat je gaat vangen.

Succes, Gerard en Jaap